Ik hew niemand omleit. Mar dat silst út myn was an de lyne niet gewaar wurde.

(Column) DOKKUM – Ik bin ze voor, de gereformeerden fan Dokkum. Ik hew de was binnen veur de sundag. ‘T is zaterdagavond om kwart veur twaalf en ik bedenk my dat de boel nog búten hangt. Henk Aartsma zat hier en die zei dat ie òk veur de sundag weer thús weze moest. Dat moest niet fan sien frou mar, fan de kerk wér hy by ansloaten is. Gelukkig komt ie dér noait.

Bij ’t binnenhalen fan de was telde ik de onderbroekjes fan myn seun. ’t waren d’r seuven. Ik docht: ,,Gelukkig!” Want Rik is hier de afgelopen week weest. En as de gastouders en skoaljuffen hier in de straat sien hadden dat ‘r minder broekjes an de lyne hongen dan, dat Rik hier in dagen weest had dan, had ik veurleid wurden an Jeugdzorg.

Henk en ik hewwe ’t ‘r over had fanavond: De controle is groat in Nederland. En ik herinnerde hem an de stukken die ik wel skreven hew over de Albert Hein hier in Dokkum. De klantenkaart is koppeld an je kassabon en die gegevens kinne su even deurstuurd wurde naar afdeling sociale saken fan de gemeente Noardeast-Fryslân. Bovendien kinne we straks oans rybewiis verlenge aan de klantenbalie fan de Alberthein en de Jumbo. Jouw gegevens hange dér an de klantenkaart: Je drankgebrúk is dus bekend want de kratsjes bier en flessen wyn binne registreerd. Maarrrrr…..

Dat was toen allemaal niet waar wat ik zei. Net su min as dat je dna niet aftrokken wurd fan je bloedprikkerij bij de húsarts. Beste mensen, ik bin ’n keer controleerd op myn medicyngebrúk. De psychiater vond òk dat hij ’t recht had om myn alcoholgebrúk te controleren. Dus hij vinkte die mogelikhied an op het prikformulier. De avond veur ’t bloedprikken hew ik mij ’n stuk in de kraag sopen. Na de bloedprikkerij belde de psychiater mij met de útslag: ,,Je gebruikt je medicijnen, dat is duidelijk. Maar wat een alcohol in je bloed, vreselijk!” Ik antwoorde: ,, Dat krijg je ervan als je me niet op m’n woord geloofd. Ik vertelde je dat ik de medicijnen gebruik. De rest daar had je niks mee te maken. Maar als je dan alcohol wil vinden dan vind je het ook.” Paul Seerders, heette die man…

Je mutte je bloed eilikst sien as ’n soort monitor. En met ’n paar knoppen en skúven op ’n soart fan dashboard, ’n mengpaneel, kin je de boel inregele. As je bloedprikke dan kin je sien welke stoffen er te min of teveul in zitte. As je dat wat regele kinne met vitaminen of medicatie dan is ’t leven vaak gauw weer wat aangenamer. Ik mis vitamine d en b1. Half Dokkum en omstreken folgens mij. Nou, ik bin d’r bliid om dat dat nou bekend is. En met de veurskreven medicatie zit ik lekker in myn vel en kin ik saken handele wer Jan de Behanger anders òk niet met deale kin.

En dat dna hewwe ze toch al. Wat kin mij dat skele. Ik hew niemand omleit. Mar dat silst út myn was an de lyne niet gewaar wurde.

Harmen Poortman