Henk Aartsma hewt hier weest te borrelen: Su gereformeerd hew ik ’t niet vaak beleefd.

(Column) DOKKUM – Henk was hier by my veur syn sundagavonduitsje. Dat doen we dan even su iens in de veertien dagen. Ook wel ’s elke week, ’t is mar krekt hoe de behoefte is. Soms hewwe we wat meer te zeiken dan anders. ‘T verskilt wel ’s wat.

We hewwe nou even ’t diepzinnige fan Dokkum e.o. by de kop had. Ik vertelde Henk dat ik ’n leuk frommes lopen sien had fanmorgen. Mar dan ook vurt de hiele familie d’rby: Veurop liepen de kienders. Broerke en zuske, acht en zes jaar skat ik. Dérachter zijzelf, hoofd licht gebogen en in een keurige manteljas. Dérachter liep vermoedelijk haar broer want, as ’t har man weze su dan su hy toch wel naast har lope? Hy was dus waarskijnlijk ook skeiden want, anders liep zý d’r wel naast, toch? En dérachter har ouwe lui. Ik kon an hun gezichten wel sien dat ze diep teleurgesteld waren in hun dochter omdat, ze skeiden was. ’t Begroat my om har. Su’n leuke tante en dan zu gebukt onder ’t gereformeerde juk.

Ik weet dat ze jufrouw is an een zeer christelijke skoal hier in de buurt. ,,Dou krijst gien káns, Harmen. Dou voldoest niet an ’t plaatsje.”, aldus Henk. En dat is ook su. Ik bin út de kerk stapt. En niet zonder reden. Ik kon niet studere, ik was psychisch gestoord, ik was ’t zwarte skaap fan de familie… En bovenal, ik kon niks.

Veur dat henk kwam was ik even myn skuur in doken. Even op disse sundagavond an ’t knutselen weest met ’n kilometerteller fan myn brommer. Nooit eerder deen mar, morgen hew ik ’t klaar. ‘k Weet nou precies wat ‘r an mankeert. En ik krij meer klaar. Ook veur disse lady.

Mar late we even wel weze: Ik hew d’r bést wat veur over. In ’t redelike. Kiek, we hoeve oans niet roomser veur te doen as de paus. Ik wil heus wel ’s bidde veur ’t eten. Mar dit was me myn dagje wel, hoor. Wat ’n confrontaasje. Wil ik dit wel? Weer twee keer op sundag naar de kerk. Dat is wel ’n dingetje, hoor. Su gereformeerd hew ik ’t niet vaak beleefd.

Harmen Poortman