Fyts verkocht an ’n directeur. Want gereformeerd of niet, ’t blieve bútenlanders.

(Column) DOKKUM – Ik bin fan hús út groatbrocht met wat gereformeerde, kerkelike aspecten. Dér is òk wel wat fan hangen bleven mar, gustern ging ’t denk ik mis. Ik had myn vader syn afdankte fyts kregen om te verkopen. Dat hew ik deen mar, ik durf ’t ‘m eilikst niet te séggen.

Zaterdagavond zette ik die fyts online te koop en al rille gauw had ik ’n reactie: ,,Is dit artikel nog beschikbaar?” Tsja denk ik, dat is ’t seker mar, ik sien de hyroglieven in de tijdlijn van disse knakker al staan. Van die arabische tekens. Ik denk: ,, Ooh god, dér gaan we weer.” Ik hew laatst al ’s wat gedonder had met bútenlanders die begonnen te skellen dus, ik was nou wat húverig wurden. An de andere kant hew ik vroeger òk wel in ’t oastblok omzworven dus, ik kin ook de goeie kant van ‘dat’ folk. ,,I give it a try.”, was wat ik docht.

Ik antwoord met: ,,Jawel.” Na nog wat onderhandelen komme we út op ’n deal. Hy slút ’t gesprek met ’n groet in ’t irakees en de volgende dag, op Pinkstersundag, komt de beste man ‘m halen. ‘N groate, gespierde irakees komt by my an de deur en ik laat ‘m binnen. Ik had eerst bedocht dat ik de fyts veur hús delzette suu mar, dan siet de heule gereformeerde buurt dat ik op pinkstersundag ’n fyts verkoop. ,,Dat mei net.”, skoat my toen deur de kop. Dus die irakees fan veur tot achter deur myn keet. En wat hew ik lachen met die man.

We hewwe ’t over wiiven had. Dat ’t allemaal hun skuld is. En bier. En dat Dokkum su’n moai stadsje is, vond hy. Ik denk: ,,Must alles òk niet wete wille fan hier maar, oke. Dokkum is ’n moai stadsje.” Dat compliment steke we in oans bússe. Ik had die groet in ’t irakees òk al even googled en dan blykt dat de beste man gewoan hard werkt veur syn centen. Hy is eigenaar fan ’n stucadoorbedriif. in Grunningen.

Ik denk dat ik myn ouwe va ’t su òk mar vertelle mut: ,,’T was ’n directeur fan ’n ‘groat’ stucadoorbedriif.” Dat klinkt beter as dat ik ség dat ik die fyts verkocht hew an ’n irakees. En dan òk nog op pinkstersundag. Neen, dér kom ik niet met weg. Want gereformeerd of niet, ’t blieve bútenlanders.