Coronavirus. Waar zijn die dominee’s?

Dokkum – Ik denk dat ik het al gehad heb. Het coronavirus. Of althans de symptomen ervan. Ik zag het als een aanraking van God. Ik ben ooit zo brutaal geweest om op de stoel van God te gaan zitten en heb me toen de vraag gesteld: ,,Wat ga je doen als het te mal gaat op deze aardkloot.”

Vanuit Zijn perspectief kan ik me voorstellen dat Hij met een dergelijk middel als het coronavirus even de bezem door de wereld haalt. Dat ie even waarschuwt. Dat God een splitsing maakt tussen mensen die hij hier wil houden en wie niet. Ik ben niet degene die daarover beslist. Laat dat duidelijk zijn.

Maar als ik dominee was had ik m’n verhaal hier wel op klaar gehad. Het valt me tegen dat ik de kerken nog niet gehoord heb. Ik had als ‘centrum rechtse’ dominee heel subtiel ook kunnen zeggen dat het asielzoekersprobleem zich straks wel oplost, Dat God selecteert. Of beter gezegd: God laat mensen onder de lat door gaan: De hygiëne onder deze doelgroep is dermate slecht dat zij de eerst en meest getroffenen zullen zijn. Gaan wij als kerk daar iets aan doen? Met ons gereformeerde hart?

De hygiëne onder de westerse landen is van juist niveau. Dat zou ons zekerheid moeten bieden. Waarom zijn we dan met z’n allen zo bang? Iedereen die nu alle zaakjes geregeld had voor een onbekommerd leven staat nu met beide benen op de grond.

Dat werd wel eens tijd, denk je niet?. Ik denk dat dat God z’n bedoeling ook wel een beetje geweest is. Maar ja, ik ga niet weer op de stoel van Jezus zitten. Is me destijds ook slecht bevallen.

Goedendag,

Harmen Poortman