Koningsdag 2019. gereformeerd gesellig. (Foto’s mede mogelijk gemaakt door ComputerWinkel.nl)

(Column) DOKKUM – Wat ’n koninklijk heugelijke dag wurde moest begon in de ochtend nat. Myn seun en ik hewwe wacht tot ien uur om de stad in te gaan. Op de buienradar beloofde ’t droog te wurden in de middag mar, dér begon ’t gebliksum al: Op de kermis ’n kaartsje kope veur ’t bungeejumpen. ,,Papa, ik wil de volle vijf minuten. Die tweu minuten binne te kort.”

,,Dat is dan vijf euries, meneer.” ,,(Hier wou ik ’n onchristelijk woord type), dér hew ik makkelijk ’n halve kiep veur.”, docht ik. Maar veuruit, myn baaske sil springe. En op dat stuit barst de lucht open. ,,Papa laat maar, ik wil liever in de botsauto’s.” Dus ik lever dat kaartsje weer in by de kassa. Gelukkig krij ik myn vijf euro’s terug. In de botsauto’s! ,,Papa, ik kan wel alleen.” Mar ik zag ’t al: De poatsjes binne nog wat te kort om zelf ’t gaspedaal te berieken. Ik met in dat karke. Vier munten had ik kocht. Na tweu rondsjes d’r eerst mar even út. Even bekomme. Wat ’n geklots op je ouwe dag.

,,Papa, nu wil ik wél jumpe. Je hebt dat kaartje nog, toch?” Nou wil ik disse zin beginne met ’n ongereformeerd vloekwoord. Maar ik sil drekt ’t vervolg maar opkalke hier: ,, … Nee, dat kaartsje hew ik weer terug geven an die man. Dou wuudest niet. En nou ook niet.” Janke. Tranen met tuiten. Nou, dan mar ’n kaartsje veur tweu minuten ‘jump away to kingsday’. Veuruit.

Ook nog even ouwerwets in de semidraaimolen, die laaste tweu munten van de botsauto’s d’r deur race en nog even naar de binnenstad. Dér ston’ die badeendsjesrace ook krekt te beginnen wér Wytse Pyt van seit op In-Dokkum.nl dat die druk besocht was. Viel my wat teugen. ,,Papa, die lotjes heb ik je verkocht. Van school, weet je dat nog? Heb je ze bij je?” ,,Nee Rik, die légge thús. Papa kiekt thús wel op lionsnof.nl of we wat wonnen hewwe. (Ik hew ’t krekt nakeken: Niks. Volgend jaar niet weer, dus.) Binnen twintig minuten binne die duckies met ’n rotgang deur die trechter spoaten deur de plaatselike brandweer en binne Rik en ik nog even an weest by ’t Raedhús om ’n muffin met chocolademelk en ’n koffie. Dat was myn momentsje

Nou, over de kermis weer terug naar de auto die we parkeerd hadden naby Café De Lantaarn. Want ja, we lope niet ’n meter te veul naar de kermis. Ziet ie dat inménse kasteelskip dér légg’n aan de kade van ’t Hellingpad: ,,Daar wil ik in, Papa!” En weer wil ik ’n ongeremd teugengereformeerd woord brúke hier mar ik hou my weer in. Ik hew wel even wete laten dat ie dat mar met syn moeke doet, naar dat museumskip. Weer vier euro en veur my as volwassene zelfs vijf. Dér krijt moeke kindgebond’n budget veur. Nee, ’t was weer gereformeerd gesellig, disse koningsdag.

Kin wel ’s weer,

Harmen Poortman

Foto’s: Henk Aartsma