Ien dag met Harmen en Henk is ’n geskenk. Gauw naar hús. Bierrrr!

(Column) DOKKUM – Ja ménsen, ’t is echt waar: ,,Henk Aartsma en ik samen is ’n groat gevaar.” Veural veur de mienskip. Dat is wis. Ze hewwe lang niet weten wat ze met oans an moesten. Ook bij de sociale dienst fan de gemeente niet en by ’t UWV ook niet. Mar wy hewwe d’r self ’n draai an geven.

‘T was niet makkelik. ‘T ging niet fanself maar, we hewwe oans doel beriekt. Elk ’n brommer en elk ’n fotocamera. Noh, oans kinst niet blyder make. Fan natuurfoto’s tot evenementenreportages, fan concerten tot kerkdíensten en ook veur politieke útstapkes binne we wel te porren. Fraag dat mar an wethouer Pytsje de Graaf. Mar d’r gaat ook wel ’s wat mis. Best vaak, eilikst.

Gusteravond suuden we ’n filmregistratie make fan ’t jubileumconcert fan gospelkoor The Messengers in Holwert. Best ’n moaie klus. Special guest was Gerrie Dantuma. Zy is bekend van The Voice of Holland. En ze kin echt moai zinge, dat hew ik gustern wel hoart. Maar dan…

Ik hew ’n monitorútgang noadig van de mastermengtafel veur de opnamen en ik vraag dat an de PA-assistent. ,,Druk mar in poort vier”, is ’t antwoord. Ik doen dat en kiek op myn signaalmeter: ,,Ik hew allinich links signaal.”, merk ik op. Vurt stress in de tent. Myn plug wurdt vurt út poort vier skeurt. Ik had ’t al in de gaten. Foute boel.

In de pauze werd rond om mij heen mar over ien ding sproken: ,, ‘T gelûd is net sa bést. D’r had ien my de poaten oan de mengtafel sitt’n.” ,,’T gelûd zit allinig op links. D’r had ien prutst mei de stekkers.” En even veerder op stond Gerrie te praten met ’n man. Die vertelde haar ’t selfde. Ik hew toen maar ruiterlik toegeven dat ik die prutser was. Vervolgens vroeg ik Gerrie of ik de beelden fan har optreden ongenuanceerd op Youtube sette mocht. En dat mag. Dat is lief.

Mar ondertussen hew ik ’t nou wel ’n keer hoart dat ik ’n groat probleem veroorzaakt hew en ik vervoeg mij naar Henk. ,,Wy kinne beter naar hús gaan.”, zeg ik teugen him. ,,Ze wille oans hier noait weer in Holwert hewwe, bin ik bang.”, is syn antwoord. De pauze is veurby en de show gaat weer los.

Gelukkig had ik op myn apparaat ’n condensatormicrophone en kon ik dat enkele linker signaal út de lucht plukke. Dus waarskijnlijk kin ik van ien mono signaal nog ’n dubbel signaal make. ,,Mar dat hoeve ze hier niet te weten.”, denk ik dan by myself.

‘T Haleluja klinkt nog aan ’t einde van ’t programma in ’t slotlied, ’t ‘Wel thuis’ prijkt op de achterwand boven ’t koor en ik breek de boel alvast af. Ik wacht gieniens op ’t amen en hew de boel al in de flightcase donderd. In de auto op de weromreis roepe Henk en ik teugen mekaar: ,,Gauw naar hús. Bierrrr!”