Ooh buurman, wat doet u nu? Jaah, su gaat dat hier op ‘t platte lán.

(Column) DOKKUM – Moai fytske, hè? Kinst niet kope. Is van de buurfrou. ,,Tsja en wat mut Hampie dér dan met.”, hoar ik jim denken. Noh jaa, dér sit ‘n ferhaaltsje an. Ze had my disse week al eerder tweu kienderfytskes brocht om wat op te knappen. Ik doen dat veur de hobby. Maar drie fytsen van ien klant gebeurd eilikst noait. Eerst had ik niks in de gaten maar…

Ik trof haar vanmorgen by de skoal wér zy en wy oanze kienders heenbringe. ,,Ik haal die fyts straks wel even op.”, zei ik su deur ‘t autorút. ,,Ja best.”,riep ze terug: ,,Hoelet komst dan?” ,,Eerst koffie.”, murmelde ik in ochtenstemming en ik had nog niks in de gaten. Maar ienmaal thús begon ik my die tweu kienderfytskes te herinneren. Haar eigen man had dér gien tiid veur. ,,Toch apart.”, docht ik en ik haal die fyts op.

,,Folluk.”, roep ik deur de achterdeur. Dér komt ze an. In ‘n prachtig rokje. Maar ik bin setteld dus, ik trek my dér niks van aan. ,,Do mast maar sizze wasto hawwe mast.” En dat rokje wurdt omhoog trokken over de linkerknie. ‘T swit breekt my út. Ik kin haar man ook wel goed en die is tweu koppen groater as my. Dér pas ik wel tweu keer in. Ik naai gauw út. Wél met de fyts want, wat ik beloof doen ik.

Ik denk aan drie dagen terug: De centen die ik toen ontvangen hew. Die  kwamen onder ‘t bh-bandsje weg. Dat rokje. Dat komt ook niet út de lucht vallen. En su warm was ‘t vandaag ook niet. En nou weer ‘n dúdelik signaal. Een apke: ,,Ik weet niet hoelaat je de fiets brengt als je hem klaar hebt maar, ik ben straks even weg. Zie maar even.”

Ik hew gauw die fyts klaar maakt en netsjes weer ôfleverd. ,,Dit was service van de saak.”, en ik gaan netsjes weer naar hús. Iénmaal weer op de openbare weg hoor ik achter my met ‘n snik in de stem: ,,Ooh buurman, wat doet u nu?”

Tsja, su gaat dat hier op ‘t platte lán.

Harmen Poortman