Moeke siik. Alleen kalmte kan u redden.

Moeder ziek(COLUMN) DOKKUM – Moeder de vrouw is ziek. Niet erg want ik bin pa genoeg om met de kienders te rédden. ‘T is allinich su jammer dat, as je d’r naar vrage hoe sommige dingen werke met de kleine meid, je afsnauwd wurde. ,,Ondanks dat je je su slap voele mag je d’r ook zelf met omklauwe, hoar. Goede morgen.”

Maar ik laat my niet van de wiis bringe. Skoane pamper. Beker melk d’r in jast. Hoeke bôle met jam in ‘t bekkie drukt. En dan ook nog even de vaatwasser lege, aanrecht skoan make en ‘t ondergoed van de seun in de was gooid. Jaaah, die jonge is ook al fris en fruitig naar skoal. Nou prakiseer ik d’r over of ik ook nog ‘n kopke thee naar boven bringe sil maar, ik bin die sneren van sukrekt nog niet vergeten.

Eilikst is ‘t van de sotte dat de frouen d’r su makkelik met weg komme: ,,Wy kinne noait siik wèze. Wy matte âltiid soarge. Wy kin net mist wurde yn ‘e húshâlding.” Ze geve oans ook gien káns, hè? Moesten wy mann’n ook ‘s doen: ,,Vandaag gaan ik maar niet naar ‘t werk. Ik gaan vandaag maar ‘n keer NIET de huur betalen. As de benzine op is van de auto dan doen ik d’r niks aan. Die container bring ik ook niet naar de dyk. Ik gaan zaterdag ook maar niet met die jonge naar ‘t voetbal. Die skutting is om waaid. Sil my ‘n rotzorg wéze. Want wat bin ik siik.” Dan wurde wy ook skopt tot wér ze oans hewwe wille. Ook gien grijntsje begrip.

Neeeh, die dankbaarhied die straalt d’r weer vanôf op disse vrijdagmorgen. Maar goed, de zon skiint. Dat binne de ienige zonnestralen die hier deur ‘t vinster binnekomme. Maar ik hew ‘t in de hân. Alleen kalmte kan u redden.

Fyne dag allen,

Harmen