Koopsundagje Liwwadden met frou en kienders. Drie en een half uur is lang zat.

30709755_937680093075776_8260385088567508992_n 30726480_937679916409127_767104437788344320_n 30727034_937679776409141_716779391153078272_n 30727192_937679826409136_7697120425712549888_n 30729998_937680049742447_6399824140911509504_n 30738998_937679993075786_271565645345193984_n 30740049_937679873075798_1976277399653842944_n(Column) LEEUWARDEN – Noh, we binne weer thús. Su om ‘e naby zes uur. Ik smiet nou even de kat naar búten en ik sien dat de laaste twee medeleden van myn gezin nou ook naar boven gaan. Dan hew ik nou de tiid even om jim te vertellen hoe oans dagje Liwwadden weest is. Noh jong!

Allereerst wil ik jim even ségge dat wy heus wel vaker vurt weest binne en dat we ook wel veerder as Liwwadden komme. Maar eerlik seit is dit weer sinds zes jaar dat wy in disse groate metropoal weest binne. We hewwe kunde in Cammingaburen woanen maar, dan kom je dus nog nergens. Dus dit was as ‘n wereldreis veur oans. ,,Ongeloaflik! Wat is ljouwert veranderd.”, aldus myn lady. In de tiid dat de parkeerkelder ‘T Zaailand ondersteboven lag werkte ik veur RTV Mercurius. Dus ik wist wel dat d’r wat gebeurd was. Maar toch,…

We hadden oans opsplitst: Rik naast Moeke deur de winkels, want hy moest úteindelik ook in ‘t nij, en ik achter de kienderwagen met Lynn. Had beter andersom kinnen want, ‘n snotbongel van zes… Maar goed, ik nim ‘t d’r dan ook van en gaan lekker met myn meiske naar ‘t Waagplein. Moai dúfkes kieke. Viene kienders leuk. D’r zaten ook tweu opwoeksen jonges die wat autopraat hadden. Iets met weromskakelen van de drie naar de tweu en dan as je de rotonde nimme valt de motor út en slaat ‘t stuur in ‘t stuurslot. Ik docht vurt an myn VW polo die ik jaren leden had hew. Die had ‘t zelfde probleem. Das toen verholpen deur ien van de beste monteurs van Dokkum. Die kon my drekt vertelle na myn verhaal van klachten dat ‘t de halgever was. Dus ik nou even stoer vertelle an die skoalbroekies dat ‘t de halgever is. Even goed poche over myn jaren lange ervaring as automonteur veur onder andere BMW en AUDI… Bedankt Klaas.

Terug naar de essensje: Drie winkels was genoeg. De rek was d’r út by ‘t baaske. En we hadden him ook beloofd om an ‘t eind van de dag naar McDonalds te gaan. Die jonge was lyrisch. Ik loof dat ik in wel fiiftjen jaar niet in ‘n McDonalds weest bin dus, dat moest veur my weer even wenne. Ik vien die lettertsjes op die bebording achter de bediening altiid su druk an de ogen. Myn concentraasje op su’n bord is gauw aflopen. Dus dan ség ik altiid maar wat ik bedoel. En dan prate die jonge mokkeltsjes achter de kassa ook nog su allemachtigst zacht. Verstaast d’r gien zak van. Niks veur my, man.

Maar goed. Ik had begrepen van myn lady dat Rik wel volstaan kon met ‘n portie kipnuggets, Mem had, neffens suas ik ‘t hoart had, genoeg an ‘n Big Mac en ‘n Milkshake en ik wuu wel ‘n Big Mac-menu. Nou ja, suas ik al sei hew ik an de verkoopster verteld wat ik bedoelde. In ‘e war dus. Madam had d’r ook wel wat patat by hewwe willen. Su was ze nog lang niet zat. Úteindelik bin ik nog ‘n keer naar beneden weest om wat te bestellen en kwam weer boven met nog tweu QuarterPounders, ‘n medium frites en extra saus. Gauw opkane en naar hús.

,,Wat waddest nou kwyt, Harmen?”, klonk ‘t naast my terwyl ik de karre weer duwde in de richting van de auto. ,,Derig precies.”, was myn antwoord. ,,Dan haddest ook drekt in ien keer goed bestelle mutt’ n, omkoal.” Ik was ‘t dér niet met iens want, ze is zelf su súnig dat ze liever thús de koelkast nog even plundert dan dat ze zich drekt goed vol eet. Ze had echt allinich maar ‘n Big Mac en ‘n milkshake besteld. Maar goed. Ze leit nou volvreten op béd…

Su staan we by de parkeerautomaat in de parkeergarage. Ik zoek om dat kaartsje. En na enige tiid vien ik dat. Ik druk dat in de betaalautomaat en kiek ‘r naar of wacht ik tot de kauwgumballen d’r onder út dondere. Ik loaf dat ik in gien acht jaar met su’n apparaat te maken had hew. Wat is Dokkum dan moai rustig en eenvoudig, niet waar? Ik lúster op dit stuit ‘Zoutelande’van Blöf. Dat is toeval maar, toch ‘n perfecte timing.

Ik riid die kelder út en bedenk dat wy in Dokkum nog al wat geseur had hewwe om die rotonde in de Woudweg by de Spar wér fytsers en auto’s hun plak maar viene mutte. ,,Wérom is dat hier in Liwwadden dan de gewoanste saak van de wereld?”

Onderweg naar hús krijt myn allerbeste okselbrother, die achter my in de auto zit, kluchten. Hy kietelt my in ‘e nek. Ik wil pertinent niet dat die kienders van my an de chauffeur zitte van welk voertuig dan ook. Hier komt ‘t dus even op opvoeden an. Maar hy klauwt tweu tellen later in myn haar om. En ik doe ‘n skietgebedsje dat Rik asjeblieft niet syn hânnen veur myn ogen doet. Myn ienige rédmiddel liekt my op dat moment ‘n ontigelike GVD. En ik riid de auto op ‘n pechstrook langs de Centrale As. Ik draai de motor út en draai myself om. Ik kiek ‘m an en dreig met ‘n útsettingsprocedure die Wilders nog niet bedacht hewt.

Echt waar jongens en meisjes, drieeneenhalf uur is lang zat.

Happy Meal,

Harmen Poortman