Ik wil niet striide veur gelyk wat ik toch al hew. Fok uf!

(Column) DOKKUM – ‘T ging my dit weekend al wat over de lea en dan ook nog gezeik om wie nou veur ‘t laast die E-bike met had hewt. Eilikst gaat ‘t my d’r allinich om dat je dat ding gewoan útsette as je hem brúkt hewwe. Sleuteltsje even omdraaie dan, bespaar je stroom.

Maar dér gaat ie: Ik spreek myn lieve an. ,,Zeg skat, denkst ‘r veurtaan even om? Anders kin ik wel aan ‘t laden blieve.” ,,Die accu was al leeg toen ik zaterdagavond die fiets mee nam. Dat heb ik ook nog tegen je gezegd.”, was drekt ‘t verweer wér ik helemaal niet op út was. En ik had wel in de gaten dat dit weer meer tiid en energie in beslag nimt dan noadich is. Ze vult ‘t nog even aan: ,,Henk Aartsma heeft de fiets laatst ook gebruikt en jij zei dat er nog genoeg stroom in zat.”

Voele jim dat?: ‘Jij zei, jij zei’ Ik haal ‘n keer diep adem want, al bin ik al bijna seuven jaar van ‘t roken ôf, in dit soart situaties mut ik even luchthappe. Ik zoek naar de woorden en veural ‘t teugenbewiis. Eilikst wil ik dat niet doen maar, ik mut! Ik wurd d’r toe dwongen! En na enig stinnen en broeden kom ik met myn pleidooi:

,,Henk hewt dinsdag de fiets inleverd. Die hew ik drekt aan de lader set. Dérna hewstou ‘m nog ‘s brúkt om Rik op te zoeken veur ‘t eten en toen hewst ‘t de fiets niet weer út deen. Vervolgens hewstou de fiets zaterdagavond brúkt en ik was guster, zondag, ziek. Vandaag tref ik die fiets aan met ‘n lege accu en hy staat nog in de ‘ON’ stand. Dussss…” Ik snak weer naar adem… en denk dan stiekum aan wat die jeugd van teugenwoordig su cool ségge kin: ,,Fok uf.”

,,Ooh.”, aldus myn liefste. En veurdat ze ook maar met nog ien weerwoord komme kin, dop ik ‘r ien.

Proost! Op uw gezondheid… en de mijne.

 

Harmen Poortman