Honderdtwaalf redenen om niet te gaen. Dérom gaen ik naar Erna!

37106237_1004946779682440_4049430350764441600_n(Column) DOKKUM – ‘T is ‘n must teugenwoordig: ‘N Healthycoach’. En ook ik hew d’r nou ien. Ik bin by ien fan de beteren: Erna van Sinderen. Om precies te wezen by Patrick van Hoewijk maar, das onder ‘t selfde dak. En ik hoar ‘t fan verskillende kanten: ,,Hewst de helm onder de jas, Poortman?” Of sulks as: ,,Binst verliefd?” En as ik dan ség: ,,Hoesu?” ,,Nou suveul vlinders hew ik nog noait by ien in de búk sien.” Dan geef ik ook toe: ,,Nee, ik drink nou ook deur de week.” Nou, must ze sien. Of je fan de ien op de andere dag russisch praete. Dérom gaen ik naar Erna.

Maar d’r weegt meer met. Vorige week is myn skoanmoeke ‘t siikenhús MCL in raakt. Best sneu, 73 jaar. Tsja, ze kon ‘t niet meer klaar krije allemaal thús. Haar man is al in ‘n verzorgingstehús en zy is nog thús. Dat kin eilikst ook niet meer maar, krij haar dat maar ‘s an ‘t ferstán. ,,Su wil ik later niet oud wurde.”, denk ik dan. Myn liefste vient ‘t moeilik om d’r heen te gaan dus, ik bin fannemiddag even op bezoek weest. Dat viel moeke teugen want, ze had haar dochter verwacht. ,,Die is by de kienders.”, sprak ik met klem. ,,Die soe hjir komme.” kreeg ik met deselfde teugengas terug. ,,Noh, hindert ek neat. Do kinst de wask ek wol meinimme. Gjild haw ik nog plenty hjir en oan iten en drinken ontbrekt ‘t ek net. ‘T is moai waar, brommerwaar.” Ik haakte d’r vurt op in: ,, Jo hawwe gelyk. Ik gean gauw wer nei Dokkum en ik gean ‘n blok om.” Maar je kinne de kop ook leeg sporte. Dus dérom gaen ik naar Erna.

En ik was nog binnen ‘t kwartier sudat ik gien parkeergeld hoefde te betalen. Thús vraag ik myn levenspartner of ze haar moeke ook seit had dat zyself ook naar Leeuwarden komme suu. ,,Ik hew allinich seit dat we sorge suuden dat d’r ondergoed naar mem bracht wurde suu, mear niet.” En ‘n discussie was dér. Dus ook dérom gaen ik naar Erna.

Vanavond had ik ‘t ‘r ook moelik met. Ik wou wel ‘n kistje bier anbreke maar, ik brúk myn ferstân. Brommerpoetse. Drok dwaande en dér gaet de telefoan. Met de stramme bealich moeilik onder die bijna Harley weg te kommen maar, ik réd ‘t en ik loop verfolgens hymjend naar de telefoan op de túntafel. Myn Pa: ,,Hewst nog nijs over skoanmem?” Toch belangstelling fan die ouwe en ik praet ‘m even by. Na ‘n tien minuten rond ik af met de boadskap dat ik nog even poetse wil en ook nog even de kentekenplaat opnij d’r opskroeve wil veur dat ‘t donker wurdt. ,,Das beter dan bierdrinken.”, slút ik met af en ik lég de foan del. Dérom gaen ik dus ook naar Erna.

Maar hier sit ik om half twaalf: Genoeglik in de luiwammesstoel met spotify op de smartkieker deursluusd naar de Marantz Amplifier út 1979 (dus, ‘n sound wér de hedendaagse radiosteesjons ‘n puntsje an súge kinne) an ‘n potsje bier.

En d’r binne wel honderdtwaalf redenen om niet te gaen maar, natuurlik gaen ik ook dérom naar Erna.

Harmen Poortman wenst u een fijne zondag.