Fakaansje in Schoonloo. Ik hew nietiens ‘n ijsco had.

37526105_1043770425800075_1574366476196904960_n 38882909_1037899076387210_2342909779569016832_n 38900175_1037657736411344_4941914801002512384_n 38923564_1039128506264267_360320526041743360_n 38928938_1038774546299663_9208557908671856640_n 39087586_1040067632837021_4268387358312759296_n 39154800_1042355645941553_2285794797660667904_n 39169618_1043614839148967_8697708820538851328_n 39223176_1044223259088125_2422734701702676480_n 39245858_1044442962399488_4394223277245988864_n 39257590_1044434785733639_335461027699228672_n 39319931_1044442869066164_8466740790918381568_n 39391321_452808611873166_1027982778571948032_n(Column) DOKKUM – Omdat ‘t toch beter is veur ‘t gezin in syn geheel binne wy met de kienders toch maar even ‘n weekje vurt weest. Schoonloo. En Erna van Sinderen en Patrick van Hoewijk hewwe my goed summeerd: ,,Dy niet te barsten vretuh dèro. Oh, en ik suu su graach ‘n ijsco hewwe wille…

Maar ach, we sien terug op ‘n fantastische week vol hilarichheden: Tom Tom insteld. ”Wilt u onverharde wegen mijden?” Jawis! Maar de wegen werden steeds smeller. Knap stukje toeristisch Drenthe sien op de heenweg. Duurde ook tweu uur en ‘n kwartier. We binne fannemorgen terug- kommen via Grunnen – Drachten zonder Tommie: Ien uur en een kwartier. Tsja, die Cintrale As hè.

Maar we binne d’r kommen en hewwe oans kostelik vermaakt. ‘T was oans ‘n camping naar ‘t hart. Krekt of waren we op ‘n sociale werkplaats. Ik wil gien kritiek levere want de kienders hewwe ‘n skitternde tiid had. Echt, je konden ze gerust vliege late. Maar neffens my as je ‘n seizoen de speultoestellen brúkt hewwe dan wurdt dat spul skouwd en keurd, of niet dan? An de wipkip te sien in de zandbak gebeurd dat hier ien keer in de zes jaar. Maar dat kon de kienders niks skele. En ook gien botbreuken of zware kneuzing. Niks. De kienders hewwe ‘n toptiid had.

Dus wy as ouwe lui ook. Ja echt, we waren bliid met oans beiden. Maar wat ‘n gebliksum met de wifi. Allinich ‘t hoofdgebouw had wifi. ‘T Grand Café werdt dat noemd. Alles behalve ‘n Grand Café was ‘t. De tafelkleedsjes dateerden út de eighties en sfeerverlichting was ”r niet. En d’r ging nog wat mis: ‘T horecapersoneel had de poloshirts aan van ‘t animatieteam en deur de speakers op ‘t terras galmden de smartlappen van André Hazes, Jannus en Frans Duitsz. Toch moest ik wel lache. As je de wifi brúke wuuden dan werden je verzocht eerst ‘n consumptie te nimmen en dan kregen je hiel stiekum ‘t wachtwoord op ‘n briefke toestoken. Maar je konden ook gerust ‘n trouwe campinggast vrage. Iederien wist die code wel. De caravans die ‘t dichtst by de kantine stonden hadden dan nog wat onvangst. De gréns lag by oanze chalet. Aan de iene kant fan de túntafel by oanze accomodaasje hadden je gien ontvangst en aan de andere kant wel. Omdat ik altiid aan de goeie kant van de tafel zat ging Betty ‘s avonds altiid even naar ‘T Grand Café’. ,,Ropsto die jonge straks? Hy mat dalikst op béd. Rédsto dat wol?” Asof ik dér werk fan hewwe suu. Rik was zonder dat ik ‘m hoefde te roepen alle avonden mooi veur donker in de caravan. En as mem weer thús kwam lag ie ook al. Ik had d’r gien werk fan. Vaders hewwe dat noait.

Maar op ‘n avond was ik ‘t beu. De hiele week met je frou op 25 vierkante meter leidt tot ergernissen. Dus ik drieg die avond dat ik ‘m nok en stap de keet út. ,,En ik zet ook deur.”, docht ik oop dat stuit. Ik kletste de deur dicht. ,,’S even in die tuckertoko voor op de camping kieke. Misskien tref ik dér wel Ilse de Lange. Die mut ook in deze conterijen woane, toch?” Ik gaan zitten op ‘t terras. En dér valt myn oog op ‘n stoat. ‘n Echt tuckerswiif: (Nep)blond, tatoes en sexy. Noh, dat kon my ‘t wel doen. De billen en de bursten waren wel wat dikker dan die fan Ilse maar, ik zag my al aan ‘t einde fan de avond met haar naar de tent gaan. ,,Dan bedenk ik zelf wel dat ‘t Ilse is.” Totdat ze de mond open trok en begon te proaten. Mein lieve, Ik bin in de regel helemaal Not so Though maar, dit was my ‘n bitsje te Blue Bittersweet. Nog erger dan dat dokkumers fan my. Ik bedocht dat ik haar die nacht toch liever niet Next to me hewwe wuu. En ik taaide weer ôf naar myn eigen skatsje.

Nou suksewat. Morgen sil ik my weer even wege want, ik had instructies met kregen. Maar ik hew vanmiddag al even op de weegskaal staan. Niet ‘n kilo d’r aan vergeleken met veur de reis. Maar ja, ik hew niet iens ‘n ijsco had…

Grtz, Harmen Poortman