En ze seit: ,,Hey Peter…”

(Column) DOKKUM – Ooh, suwaar ik Harmen heet was ‘t weer vrijdag: ‘Kratjewisseldag’. Even op Biernet.nl sien wér ‘t bier in de angeböt is en dan gaan naar de veurdeligste supermarkt. Dit keer de Albert Hein. Ik gaan veur de Grolsch. Statiegeldkrat met in de kar en hup, de winkel in. Potverdikke. Dér achter de servicebalie wér je direkt op aanlope: Wat ‘n moai frommes. Blond, blauwe ogen, moai figuur en ‘n sensuele lach…

Ze ziet my niet maar, dat komt later wel goed in dit ferhaal. Loof my maar. En ik loop deur de detectiepoart linea recta naar de flessenautomaat. Met ‘n swing gooi ik dat lege krat in de kast en ik kiek over myn skouder. Ja, ze ziet my an. Ik knipoog, zy lacht. ‘T is ‘n begin, niet waar?

Inwendig denk ik: ,,Harmen, Harmen, wér binst met bezig?” Hewst ‘n moaie lieve frou, tweu skitterende kienders, auto veur de deur, brommer op ‘t hiem en de boat komt ‘r an. Harmen, Harmen, Harmen, kiek út.

Ik hew inmiddels de Grolsch in de kar en staan alweer by de kassa. Onderweg deur de winkel wel stiekum drie keer oogcontact zocht. Zy ook maar, we misten mekaar ook wel ‘s. Ik bin tweede in de rij achter de kassa en ik vien dat wel best. ‘T útsicht is goed su over de zelfscan heen: Dér staat ze, die stoat, dat lekkere blonde mokkel, die heurlike milf…

,,Goedemiddag, heeft u ook een klantenkaart.”, klinkt ‘t iniens vlak veur myn neus. ,,Jawis.”, stammel ik verskrokken en ik rommel wat in myn beurs. ,,Dan wordt het negen euro negenennegentig. Wilt u pinnen?” Zonder wat te zeggen geef ik aan dat ik dat wil en ondertussen bedenk ik wat ik straks teugen myn ‘second love’ ségge sil. ,,Prettig weekend, dag.” En dér loop ik weer langs die servicebalie: ,,Hoi.”, flúster ik terwijl ik beskeiden knik met myn hoofd.

Haar lippen bewege voor myn gevoel in slowmotion en ik lúster aandachtig naar haar sprankelende stem. En ze seit:

,,Hey Peter.”

Fijn weekend,

Harmen.