Allemaal dankzy de spa rood

Watertje(Column) DOKKUM – Noh bliksem! Veerders nergens om, ’t is skande as je dochtertsje van ’n jaar siik is maar, wel even útgerekend op myn vrije avond hè. Ik zag ’t gustern al aan komm’n maar, ik docht: ,,Dit waait wel over.” Niet dus. Oke, ik lag vanmorgen ook wat langer. Ook niet fit maar, toch…

Dat hew ik ook om ‘e oren kregen: ,, Dou leist hier tot half twaalf en dou seurst dastou ’n avondsje niet vurt kinst. Poeh.” ,,’n avondsje”, hoarste dat? Eén avondsje is dat dus hè. Ik gaan vaker niet as al. Maar dat wurdt hier niet noemt. Morgenavond mag de lady weg. Must oplette. Dat gaat sonder pardon deur.

Maar goed: ,, Ik hew liever dastou wel even vurt gaast.”, aldus de bazin. ,,Sitst hier oans allinich maar in de weg. Donder maar mooi even op. En niet te gauw weer thús komme.” Noh, dér gaan je dan. Súver met ’n skuldgevoel. Want ze bedoelt eilikst: ,,Dou laast my d’r weer mooi met zitte.” Maar ik gaan wel. Op naar de Artisante. Henk Aartsma stond dér al ’n half uur te blauwbekken veur de deur. Die mut ook onder begeleiding naar binnen dus, das logisch.

Maar dan zit je dér op hiete koalen. ‘T is wel je dochter, hè? We hewwe wel even mooi zitt’n maar, ik hew toch maar even appt om de vijf minuten. Allemaal smileys met hartjes en kusjes dus ’t leek wel goed. Toch hew ik my maar wat inhouden met de alcohol. Ook nog ’n fyts verkocht nota bene.

En dan kom je thús… Tien uur alweer… En dan staat d’r ook nog ’n bike achterhús afleverd ter reperaasje (Bedankt veur de klus, Douina). En de hiele húshâlding leit al te koessen.

Kop koel houwe en ademhale… Allemaal dankzy de Spa rood.

Fyn weekend,

Harmen Poortman