Tweu kerstdagen. En Tjeerd is veertig wurden. Dat wete we seker. Gefeliciteerd.

(Column) DOKKUM – Nou, we binne ze weer deurkommen: De kerstdagen. Wat ‘n gedoe weer. Op eerste kerstdag hadden we visite útnoadigd die in de ochtend afzeit. Griep. Tsja… Toch hewwe we heurlik an ‘t gourmetten weest met de kienders. Dat ding werd su hiet dat we de opknoop dracht útgooid hewwe en in de korte broek hew ik ‘t vlees bakt in ‘n koekepan op ‘t gasstel.

Tweude kerstdag verliep wat anders. Jaah, ik was wel veur zessen van béd om die Top tweudúzend te zien maar, niet geheel in de rust die ik verlangde. Tot kwart veur acht ging ‘t goed. Niks an ‘t handje. Lekker an de koffie nadat ik de vaatwasser sunder gerattel van borden leegt had. Ik denk: ,, Ik doen dat even veur myn skat die angeven had dat ze even útslape wuu.” Had ze ook wel verdiend na de afwas van gusteravond. ‘T was nog pikke donker búten en de kachel was al an. Lekker smûk in de donkerste dagen van ‘t jaar. De rest van de straat lag nog op béd. En wat genoat ik van die mooie muziek. TOTDAT…

Met vol vermogen met ‘n voorhamer op metaal kletst werd. ‘T skoat my in ‘t sin dat in de groenstrook van de straat ‘n kerstboom plaatst was. Suu die dan omlégge? Dat ze die veur ‘t kerstochtendgebed weer overeind hewwe wille? Ik nim polshoogte vanút de voordeur. Rechts van my staat die boom. Nog steeds rechtop. En dér kwam ‘t lawaai ook niet vurt. Ik kiek links van my: Staan dér tweu kerels te huffen op metalen steigerpalen. Ik vraag of dat ook wat minder kin en ik doen de deur dicht sunder ‘t antwoord af te wachten. Ik staan d’r ten slotte ook niet op myn veurdeligst veur in myn Hugh Hefner dress.

Maar ‘t was al te laat. Ik hoor boven stevig gestommel. En ik kon déran wel vernimme dat die gene die dér van béd kwam moordlustig was. ‘T was myn frou: ,,Godverdomme! Wat ‘n herrie. Mut die vent nou om dit tiidstip ‘n bord in de tún plaatse om syn hús te verkopen na de skeiding?” Oanze seun volgt d’r vlot achteran en de kleinste van nog gien jaar begint vanút haar slaapkamer te skriemen. Later in de ochtend werd oans dúdelyk wat de echte reden was van die herrie:

We wete nou allemaal dat Tjeerd veertig wurden is. Ik denk dat met vyftig jaar ‘t plaatsen van ‘n Abraham gebeurd met heipalen.

Tjonge jonge jonge. Maar toch gefeliciteerd.

Harmen Poortman