‘t Booze wijf. ‘t zit ‘m in ‘e naam.

(Column) DOKKUM – Noh wat ‘n moai weer, niet ménsen? Ongelooflyk. Dér hewwe we ‘n winter lang op wacht. Dus half Dokkum en omstreken had ‘n middag vrij vraagt. Want su druk was ‘t op Lauwersoog. Wy hadden dér ook even weest. By ‘t Booze wijf. Was natuurlijk myn idee. Dat hew ik wel vaker nou ik op dieet bin. Gaat goed. Maar even wat anders.

Dan kom je dér dus en je plaatse jezelf su goed mogelyk op ‘t grasveld. Wy hadden fiskerstoeltsjes met. Dat is wat beter veur de rug dan die harde grond met knienekeutels. En dan zit je en kiek je wat om je heen. Wonderbaarlyk. Hoe de ménsen op hun kienders om snauwe: ,,Mag ik ‘n ijsje?” ,,Nee, straks.” Of ,,Hewwe we thús wel” Maar ut kin nog erger: ,, Straks as papa ut bier op hewt.” Of uh: ,,Nou niet, papa en mama liggen net even te rusten van een week hard werken.” En dan légge ze dér suwat te vrijen of waren ze in ‘n bordeel.

Dan hew je ook nog de oplettendhied van de moeders onderling. Jaa, ik weet ut: Myn frou is ook moeke. Maar ik sil jim vertelle: Ut liekt de kienderbeskerming self wel. D’r was ‘n stel die de baby die ze by hen hadden niet stil kregen. Reacties op ut veld: ,,Dat kien leit te lang in de sun”. ,,Ze hewt de hiele dag nog gien fles had. Ik hew ut self sien. Ik lég hier al uren.” ,,Dat soe ik no nooit dwaan, hè.” ,,Wa nimt san famke dan ek de hiele dei mei hjir hinne?” En suksewat…

Wér maak je je druk om, op su’n moaie zonnige dag? Geniet asjeblieft fan die speulende kienders en ook van die moaie lichamen die links en rechts fan je légge. Ik hew my wel vermaakt hoor.

Harmen Poortman