Su’n zaterdag van: ”Even gien kienders.”

DOKKUM – Nou denke jim dat ik weer over die boadskappen begin zekers? Nou nee! Ik hew dat gustern volgens mevrouw keurig deen. Gien wanklank. Nee ik hew even een deal sloaten met myn seun: ,,Astou slaagst veur dyn zwemdiploma, dan magstou op judo. Ik sien hier namelijk ’n foto van Johann de Graaf op facebook wér syn dochtertsje op ballet aan ut trainen is. Johann geeft an dat dit wat anders voelt as aan de zijlijn by voetbal. Nou Johann, Rik wil op judo. Dus ik zit ook niet langs de voetballijn.

Maar ut is even su goed wat? Ik hew ’n heul ritueel wat ik afwerke mut om die jonge op bed te krijen. Nee niet Johann. Rik, myn seun. Eerst was ’n verhaaltsje út ’n plaatsjesboek met zes pagina’s genoeg. Op elke pagina ien plaatsje, weest wel. Nee nou met vijf jaar binne we de klos. Tot half acht mag ie even televisie kieke en dan nog ’n half uurtsje achter de laptop. Maar dan gaat ut mis. Hij kin nou ’n bitsje klokkieke. ,,Nog vijf kwartier.” , Vraagt ‘r dan. Hij bedoeld vijf minuten maar dat zeit ‘r niet.

Vervolgens hewt ‘r d’r ’n kwartier by lult en dan gaan we omhoog. Knuffels met en de raceauto’s d’r tussen. ,, Ik wil wel op bed maar dan wil ik nog even met Heit een potje judoën. ” En dér gaan ik in verweer: ,, Heit mut nog even werke. Heit krijt su visite. Heit hewt last van de bealich… Maar ik gaan veur de byl!” As ik ‘m instoppe wil pakt ‘r my by ut shirt en skeurt my teugen de rand van ut béd. Natuurlyk hew ik verloren want, anders is ’t tranen met tuiten. Dus ik speul de verliezer. ,, Ik durf niet meer. Jij bent zo sterk. Ik kan jou niet aan. Ik ga nu gauw naar beneden.” ,,Nee nog niet. Ik wil ook nog even de trein van beneden naar boven halen.”, aldus de champion. En veur dat ik ut kere kin staat ‘r boven aan de trap. Mem hewt metlústerd en staat al halwerwege met de Duploloco. ,, En nou delgeve. Hup. ”

Ik breng ‘m nog ien keer naar syn nest en nou hewt ‘r ook wel syn nocht. Ondertussen is ’t kwart veur negen weest en sit ik hier genoeglyk naast myn drachtige skat. Beide oans eigen laptopke en TOTAAL GIEN lawaai van een tv of radio. Want wy mutte eerst op adem komme. Maar dér komt ze út de hoeke met Noardeast Fryslâns groatste eksportproduct: De zingende Tuinman, Meindert Jeltema:

Heerluk! Even gien kienders. Maar even in de volledige relaxmodus.