Nou nou nou, of ik myn koffie en gebak wel betale kin.

(Column) DOKKUM – Tsjonge jonge, wér de dokkumers ’t al niet druk met hewwe. Of dat apple-crumblegebakje by de Artisante op ’t terras fan fannemorgen wel past by myn dieet. En of ik wel de tiid had om dér überhaupt even te zitten. Ik loop dinsdags en donderdags om half tien de stad in met de kienderwagen, met Lynn d’r in. Das myn loopke veur de noadige beweging. Ik krij te weinig beweging. En folgens de kenners hier út Dokkum mut ik ook fytse in plaats fan dat ik op dat brommerke riid. Je magge niks zelf wete hier, echt niet.

Kiek ménsen, ik weet wel dat ik de saken goed veur mekaar hew en dat ’t liekt dat ik d’r niks veur hoef te doen. Maar of ik nou an iederien verantwoording skuldig bin wenneer ik wát nuttig by ’t meest in de kyker zettende etablishement, Artisante..? Ik dacht ut niet. En dan werd my fannemorgen fraagt om veural niks te plaatsen op facebook omdat, harde werkers niet de káns hewwe om liek as my op ’n terras te zitten. Die suu ik dan de gek ansteke. Dér staat teugenover dat ik niet dát werk doen kin wér ik veur skoald bin. Fanwege gezondhiedssaken. Niet iederien weet dat maar, ik hew nogal wat ingangen in de radio- en televisiewereld. Dér hew ik niet myn werk fan make kinnen. En dat hewt my heul lang, goed seer deen. Maar niet meer.

En dat is wel ’n bitsje ’t cultuurtsje hier in de omkriten: ,,Net werke? Das ’n misdrieuw! Hy mat krekt temin hawwe, dan giet d’r wol oan’t wurk.” Dastou al verrektst fan de pyne fanwege de medische oorzaak is niet genoeg. Ook pyne deur werk is ’n must en veural honger, erge honger… Maar sulang dat bôletromke achterop dyn pakjedrager zit, bistou aan ’t werk. Want, veerder gaat ut begrip ‘werk’ vaak ook niet, denk ik wel ‘s.

Myn loopke op dinsdag en donderdagmorgen is myn therapie. Ik haal krekt sonder tussenstop De Bonte Hont an de Koornmarkt fan Donna Miedema. Dér staat ’n ontigelyk comfortabele bank die my krekt even die rust geeft sudat, ik dan veerder kin naar de Bargemerk. Eilykst wuu ik by Edwin Schaafstra aan de Hantumerweg al wel even ’n tussenstop houwe maar, dér is de mogelykhied niet altyd. Dus dan maar in ien ruk deur naar Donna.

Fan de Bargemerk dus naar de Artisante. Maar soms ook wel naar de Posthoorn. Is ’t belangryk? Jongens, as we mekaar su in de gaten houwe of ’t wel rechtvaardigd is of ien ’n bakje koffie drinkt by ’n horecatent dan vraag ik my af wie dér dan de tiid veur viene kin.

Mar goed. Ik kin jim wel fertelle dat d’r in september ’n commercial ferskynt op RTVNOF fan myn werkzaamheden. Ja, zit d’r mar niet over in. Ik werk veur myn centen. Maar wér ze wegkomme? Die útleg bin ik gienien ferskuldigd. Mar gun my ’t werk dan, hè? As jim die commercial sien. Wees ’n welkome klant… En niet seure dat ik te duur bin want, ik mut ook vretuh.

Harmen Poortman