Keunstheup. Wat kom ik te kort.

19366417_787373228106464_7874413936528665132_n 19366535_787373321439788_6158284868451664726_n(Column) DOKKUM – Vaak denk je dat je holpen binne met ’n keunstheup of knibbel. Dat is ook su. Ik hew al 12 jaar ’n nije heup. En dan wurdt d’r verwacht dat je alles weer kinne. Nou, ik bin d’r achter dat dat dus niet su werkt. En wat mut je dér met? Wér mut je dér met heen, want gienien lûsterd naar je gejank.

Hier thûs ook niet. Ik bin groatendeels hûspapa. Vien ik mooi. Dus ik doen ’s wat boadskapkes. Even lopend met de kienderwagen. Dan kom je ook nog ’s ien teugen en dan staan je gauw ’s even ’n kwartier te keuvelen. Ik hou dér wel van: Even ouwe wiive. Noh en dan ’s even naar De Wissel in opdracht van de lady. ,,Must even dat wandelwagentsje hale wat dér achter in de hoek staat. En ik hew ook tweu tûnstoelen reserveerd. Kinst die ook drekt even met nimme.” Dus ik sjouw de hiele hânnel in de auto en dér krij ik de eerste signalen.

Ik kom thûs. Dér laat de skat my ’n foto sien van marktplaats: ‘N mooie parasolpoat. ,,Kinst fannemiddag ophale ût Holwerd.” Zonder tegenspraak ség ik dat dat goed is. Want myn belang is d’r ook met dient. Ik kom in Holwert en de frou des huizes laat my dat ding sien. Ik hew myn auto d’r teugenan reden en in drie moves lag moeder gáns in de kofferbak. De good old Fiësta kon met ’n gankje fan maximaal 90 km per uur dat ding en my thús krije. Kom ik achterhús: Skuttingdeur op de klink. Dus ’n teringeind omlope en voorom om úteindelyk ’t achterpad vrij te maken. Dan eerst pauze, ’n glas Riveljee. En dat ganske d’r maar weer ûtsjouwd. Met gevaar veur eigen leven op de mamoetskelter fan de seun bealicht en achterhús transporteerd. Weer pauze. Nog even naar Raadsma om ’n bypassend boutsje en dér staat ze. Onder moeders parasol.

Maar nou is ’t klaar. De signalen binne nou dúdelyk genoeg. Skeuten deur de linker hamstring, klappende en krakende linkerknie, de hiele onderrug stiif en de linkerlies oprekt. De eerste de beste die nog ien keer teugen my seit dat je na ’n heupoperaasje weer gelyk as anders functionere kinne loopt ’t by my op. Ik mag niet vloeke maar, ik doen ’t nou wel.

Ik denk dat ik fannemiddag an de drank gaan.

Fyne middag