Ik gaan op fakaansje en nim met…

(Column) DOKKKUM – Ik hew my afzonderd. Ik zit in myn zetel met de koptelefoan op de oren. Lûsterend naar Fleedwood Mac met Go your own way skrief ik fan my af. Genoeg prikkels had vandaag. We gaan vrijdag op fakaansje. En myn liefsten binne zu enthousiast. Geweldig! Maar wel druk an de kop. Dus nou even gien gezeur en bin ik even allinich met jim.

We gaan niet veer vurt, Bakkeveen. Maar toch hewt de lady van alles by ’t end. De ganse keet wurdt nog even stofzogen. Hewwe we krekt ’n nije stofzûger, is de stofzak nou al vol. En we hewwe gien nije zakken van dit type. Dan wurdt dér toch ’n probleem van maakt, niet te geloven. Ik skud gewoan die zak die d’r in zit even leeg en klaar. ,,Wilst ook even dat tafeltsje in de slaapkamer frij make van dyn kleren? Dan was ik die nog even.” Niet wetende dat ik myn eigen veurbereidingen aan ’t treffen bin veur de fakaansje. Ik hew de kofferbak van de auto gustern ûtzogen en dus ook ut reservewiel keurd. D’r zit gien krûssleutel by. Dus ik naar de kringloop. Dér werkt myn skat. ,,Ooh dat haal ik morgen wel even as ik werke mut.” Dacht ’t niet. Ik mag dér graag zelf ook even omstrûne. En fannemiddag vond ik niet wat ik zocht maar, wel ’n electrische heggeskear. Kon ik ook wel brûke. De lady ook wel! ,, Ooh dér kin ik mooi de Buksessen met doen.” Krekt of is dat ding allinich van haar. Ik kreeg jeuk.

Ik test dat ding even in de steeg en de bladsje dwarrelden d’r mooi fanôf. Maar ik skrok. Ik zag dat fan myn lantaarntsje wat ik in de steeg plaatst had, de bol miste. ,, Ooh die haal ik morgen wel even by de Wissel. Ik werk morgen toch.”, aldus de frou des huizes. Ik werd al wat anders van binnen…

Ik herinnerde haar d’r even an dat IK degene bin die over alle electrische apparaten gaat in en om de woaning. Maar de slechtste grap fan vandaag was fannemorgen: Ze had werkt en dérna was ze even aan de shop weest in Dokkum. Vlak voor de lunch komt ze thús. Vier tassen vol kleding veur Lynn wurde de keet insjouwt. Alles wurd my sien laten en ik moest ook op alle drieendertig stukjes kleding commentaar geve. Hew ik deen. Totdat ik omviel van de honger. Ik hew toen met de noadige stemverheffing afdwongen om te gaan eten. Onder ’t eten skitterde de skat van geluk dat ze op fakaansje gaat en nimt in geuren en kleuren de hele planning deur: ,, We nimme ’n koffertsje veur Lynn appart en veur Rik appart. Dyn en myn kleren kinne wel bymekander in die groate koffer. Speulgoed doen we in ’n bigbag. En ik hew d’r goed over nadocht. Dou hoefst de barbeque niet met te nimmen want d’r wurdt op de camping in die week dat wy d’r binne ’n gesamelyke barbeque houden. Oja, veur Rik nimme we myn laptop met om spelletsje te doen dus die van dy hoeft niet met.” Dér knapte by my wat.

,, Dus alle gezinsleden magge wat metnimme en ik niks? Allereerst hewt nog noait ien veur my ’n koffer inpakt as ik op fakaansje gaan. Dat doen ik altyd zelf. Bovendien binne d’r minstens twee saken veur ’n man onmisbaar in die koffer: Een BBQ en bier. Dat laaste nim ik al niet met dus dérveur in de plaats komt die laptop. Wat betreft die gesamelyke barbeque: Ik gaan op fakaansje veur myn rust en ik wil al hielemaal niks met anderen doen. Laat staan barbequeë. Ik deel ook met gienien myn vlees. En ook niet myn bier wat ik in Bakkeveen zelf wel koop. En astou nou niet even ien keer ophouwe kinst met kakelen dan bring ik jim vrijdag dér heen met syn drieën en dan gaan ik weer rechtsomkeerd naar Dokkum.”

Stevie Nicks zingt veur my nou Gipsy, Dérna kies ik denk ‘k veur ‘Dreams’. Die mut je houwe.

Fyne avond,

 

Harmen Poortman