Heit mat mar dea…

(COLUMN) DOKKUM – Heit hewt ’t altiid druk. Heit hewt gien interesse. Heit is altiid sjacherijnig. Heit is lui… En noem maar op. Ik hew laast ook meld hier dat we wat verskilden van gedachten, myn frou en ik. Dat hew je soms maar, om dan heit mar drekt zu af te skilderen. Myn pake vroeger die riep dan vanút de garage: ,, Heit mat mar dea.”

Tuurlyk, ik mut vreseluk wenne an een froutsje ekstra binnen oans gezin. Dat sil ik niet ontkenne. En ik bin d’r ook wel ’s even met an. Lynn vraagt meer en vooral andere aandacht dan Rik. Ook met pamperen en fles geven gaat dit hiel anders. Ut is ook al weer vijf jaar leden dus, ik bin de handighied ook wat kwiit. En dat skuuf ik ook niet onder stoelen of banken. Maar, dan krij ik toch van ’t leksum!

Tot aan vanavond. Ik liet myn lady mooi gewurde. Lynn lag by my op de burst. Ik lag in de relaxstoel. Moeke had de fles klaar en pakt haar ongevraagd by my vurt. ,,Sil ik niet even?” ,vraag ik nog. ,,Nee, ut handigt dy toch niet. Ik sien ut ook niet goed komm’n astou allinich met har thús binst wenneer ik asen weer aan’t werk bin. Dan belst my ook seker?”

Noh, mooi niet? Zu’n snau.

De heule avond hewt Lynn guult. En ik hew mooi dat programma sien wérin ze oplichters ontmaskere op SBS6. Ik dacht: ,,zoek ’t mar út.” Tot kwart veur elf. Ik hoorde wel dat ’t boven trammeland was. Dus ik kom boven en gaan naast de dames lègen. ,, Sil ik haar even overnimme? ”, vroeg ik. En lieve Lynn trek ik naar my toe. Ik lég haar wederom op myn burst. Ik wriif lekker over haar rugje en realiseer my wat myn taak wurden is tot de dag dat ze ’t hús út gaat. ’n Kwartier later hewt myn skat har weer in de wieg leit. Ze slaapt as ’n roas.

,,Bedankt heit, nou kin ik ook slape.”, zeit de lady die ut niet ziet zitt’n as ik allinich met myn dochter thús bin. Pffh… Ik zit al weer ’n dik half uur beneden dit verhaal te skriiven en ik hew nog gien wanklank weer hoort van boven. Kin ik even rustig wat belasting terug vrage. Dér hew ik anders gien tiid veur. Wat zei Pake vroeger ook al weer? … Heit mat mar..?

Harmen Poortman