Heerlijk, lekker Hollandsch weer. Lekker even d’r op út. WTF!

(Column) DOKKUM – Goh. Wat lekker gezond hollandsch weer. Heurlyk, even ’n blokje om. Samen even naar de bossen. Even ’n vissie hoal’n, op zoutkamp of Lauwersoog. Lekkkerrrr…. Ook even de honden eruit. Heerlijk even vliegen en draven in de duinen. Daarna nog even lekker te fietsen over de zeedijk. Met zo’n mooi regenpak aan van de Hema. En dan kunnen we ook wel even uitwaaien op de Holwerder Pier. Daar fietsen we vlakbij langs. Dat we de deuken in de skedel hewwe van de hagelstienen kin oans niks skele. Alles veur de liefde… en ’t gezin.

Inwezen hestou as man de smoar in. D’r was ook ’n moaie voetbalwedstriid weest op televisie. Die hewstou veur de lieve vrede maar gaan laten. Dérom staastou nou te appen met dyn medesupporters onder de vlonder van Restaurant Zeezicht op die verrückte Holwerter Pier. Dyn liebe Mädchen wil graag alweer veerder want GTST begint over ’n half uur. Zeik deurnat komme jim in Dokkum aan. Gauw naar hús en de kachel op 22. Dér zitte jim, fris van de douche en elk syn eigen húspak. ,,Wat hewwe we ’n moaie dag had, niet? Zu moai even de route via Zoutkamp, Lauwersoog en dan de Pier. Ik hew genoaten. En ik begin ook weer wat meer veur dy te voelen. ik bin bliid dastou weer ’s wat met my ondernimst. Dastou ook weer ’s samen met my televisie kiikst… Vien ik lief…”, Aldus dyn wederhelft.

By dy kriebelt ’t nog niet zu. Dyn maten melde op de groepsapp dat ze vrijkaarten hewwe voor de ninetiesparty op 26 augustus in ’t Goffertpark te Nijmegen. Hoe mustou dit nou traktere? Ondertussen zapt dyn frou d’r maar op los. Utopia, GTST, Helemaal het einde! En das niet” ’t Einde van de wereld” met Floortje Dessing. Neen. Dou beslúst om d’r maar even út te gaan.

In dyn garage hangt ’n dartbord. Út pure niidigheid gooistou de éne na de andere dubbel. Maar van onehundert en eighties komt ’t niet. Dan gaat plots de garagedeur omhoog. Dér staat ien van dien maten: ,,Wat ’n hel. De heule middag naar die godganse Apenheul met de frou en kienders. Zeik deur nat en koud tot op de bilnaad. En ze hewt gieniens bierrrr in hús haalt. Hewstou nog wat?” ,,Tuurlyk vent, hier eerst maar even ien. Tsjoch!” En dér gaat weer die deur omhoog. Maat nummer twee: ,, Ik kom nooit weer in Appelska. Nou hewwe ze die verkeerstún d’r by. Die kienders wille nooit weer naar hús. En alle húsfrouen van Dokkum lope dér rond. Ze gaan gewoan met mekaar koffiedrinken. En wy as mann’n maar met de kienders omleure. Komme we thús: Hewt de oudste seun myn laaste bier opzopen. Is hier nog wat te halen?” Noh, nou binne we met oans drieën.”, roepstou verheugt. ,,Kinne we ook wel even ’n potsje darte. De noadige bierkes vliege d’r deur dus úteindelyk maar even naar de kroeg.”

Veul en veul te laat komstou weer thús. Maar dronken bistou niet. Nee smoor, smoor dronken. Dyn frou staat de volgende morgen as eerste op en astou vier uren later aan de lunchtafel verskiinst vraagt ze dy úterst vriendelyk doch zwaar sarcastisch hoe astou dy nou voelst. Dou kreunst veurzichtig maar met de noadige inwendige humor: ,,Was niet ’n goed idee om gustern te gaan fytsen in die hagel. De kop is my d’r nog beurs over.”

Vrolijk Pasen

Harmen Poortman