Hè hè, eindelyk rust… Met pindasaus

Tûntafel(Column) DOKKUM – Su! Kienders op béd en frou de deur út. Wat ’n gebliksem weer om dat weekend rustig te beginnen. Ik weet wel, lieve hewt ut mar druk met oans húshâldinkje. En dérom mag ze even vurt vanavond. Ik hew haar gien tiid met geven. Su bin ik dan ook wel weer. Mar ut skeelde weinig of ik had har opkeerd.

Ze hewt de boadskappen deen en we suuden vanavond elk ’n loempia hewwe. Ik bak die dan in de frituur. Zonnebloemôlie, zit d’r maar niet over in. Dus ik zoek in de vriezer om loempia’s. Ik vroeg wér die van haar dan was want, ik vond d’r maar ien. Die hew ik dus opeten. Dan veur de lady, Rik en my nog maar wat patat. Met pinda had ik hoopt maar, ze bleef maar zitten. ,,Ik eet eerst mien patat op. By de folgende ronde maak ik pindasaus warm.” Ik reageer suas elke man dat doen su want anders is ’t gien vent: ,,Dou maakst nou even die pinda warm. Wat denkstou? Dat de patat ook vanût de tûnstoel bakt wurdt?” ,, Ik blief zitten.”, aldus de tante. ,,Gien Pinda? Dan ook gien folgende ronde.” Dér is ut ook by bleven. We binne per slot ook an de lyn.

Maar ze is de hort op. Dus hou jim vast in de binnenstad van Dokkum. Rik en ik hewwe hier sukrekt nog even doktertje speult. Die tûntafel die ik inmekaar zet hew diende as operaasjetafel. Rik: ,, Gaat u maar even liggen. Ik geef u ’n spuitje met de schroevendraaier. Voel je niks van. Ik zal even uw temperatuur meten met de lijmtang. Doet u de mond maar open.” Dat hew ik dus weigerd. Maar de dokter ging veerder met syn operaasje: ,, Met de blokschaaf luister ik even naar uw hart.” Ik mis dus nou een tepel. ,,Ik denk dat ik maar een stukje van uw been afhaal.” en hij pakte myn yzerzaag út ’t hok.

Ik vond dat ik al aardig opknapt was dus ik beëindigde vanút de narcose zelf de operaasje. De dokter vond zelf ook dat hy lang genoeg werkt had vandaag dus is ie vol tevredenhied ’t hús ingaan, hewt syn tanden poetst en vond syn bedsje op de tast. De ogen waren halverwege de trap al dichtvallen.

En dér zit ik dan nou: Eindelyk rust… Chris hier in de straat apte nog even dat ik wel even by him in De Crib komme kon maar dat doen we ’n andere keer ’s even.

Ik denk dat ik nog maar even ’n kipschnitzel bak. En dan doen ik d’r pindasaus by.

Fyn weekend.

Harmen Poortman