Gezinsbarbeque. Tweu Veltins’

(Column) DOKKUM – Vrijdag hadden we al ut idee dat ‘t fan ‘t weekend wel ‘s barbeque weer wurde kon. Dus ik had moeke vraagt dér rekening met te houwen met de boodskappen: ,, Nim ook even tweu blikjes Veltins veur my met.” Ik haal al tiiden gien heul krat meer want, we binne drastisch an ‘t lijnen. ,,Ja doen ik”, seit de skat. En su gaat ze die vrijdag de deur út…

Fannemiddag was ‘t gesellig in de stad en we liepen langs de Jumbo die op disse koopsundag natuurlyk ook open is. ,,Mut we nog wat hale veur de barbeque fan fanavond of hewwe we alles?”, vraag ik veur de wissighied. ,,Nee hoor, we hewwe genoeg in ‘e keet. Dér doen we ut met.”, was ‘t dúdelyke antwoord fan de regentes des huizes. We hewwe ‘n mooi middag had en we komme thús met ‘t heule gezin. Ook Rik hewt ‘m wederom as ‘n kerel gedragen en hewt ‘t heule stuk ook terug lopen naar hús.

Ik pak de atributen veur ‘n heurlyk avondje ‘búten de deur eten’ en dek de tafel. De barbeque steek ik an en dan vraag ik om ‘n bierke. ,,Och shit, hew ik fergeten.”, aldus de lady. Ik voel myn hoofd knalrood wurden fan woede omdat, ik weet dat de Jumbo na vijven dicht is. En ‘t is nou half zes. Út de koelkast haal ik ‘n súterige Radler. By gebrek an beter.

Ik skroei wat vlees an en al gauw wil Rik my dérmet helpe. ,Das best.”, ség ik: ,,Mar we doen wat heit seit.” Dat duurt niet lang want, dér vliegt de eerste hamburger al over de grond. En ik krij de vleestang niet terug wenneer ik dér om fraag. Dus ‘t ontaard in skellerij en tranen. ,,En as ik dan toch bezig bin wil ik jim d’r nog even op attendere dat ik hier en daar wel ‘s wat apparatuur vien dat onbeheerd anstaat. Suas ‘n televisie en ‘n babyfoan. En d’r staan ook wel ‘s wat deuren open die wel dicht kinne. Ik betaal niet veur de katse viool aan de Nuon! Binne we fergeten seker?”

Met die laaste woorden denk ik an bier. Myn bier. Myn tweu Veltins. Ja eerlyk waar: Ik snak ‘r naar. En ik weet dat ik in myn mancave nog wel wat staan hew. Maar das écht noodrandsoen. Veur échte noodgefallen. Veur échte momenten van ontvluchting. As ik echt heulemaal met de rug teugen de muur staan. En as ik dat nou tevoorskien haal dan bin ik natuurlyk drekt ‘t bokje. Hoe mut dit nou? En dat om tweu Veltins.

Ik vien ‘n oplossing… Veurdat ‘t donker wurdt… Loof my mar…

Goeienavond veerders,

Harmen