Fileparkeren kin frouen niet! Dat wisten we al!

(Column) DOKKUM – Vanmorgen om een uur of tien even naar de Lidle in Dokkum. ,,Ach, ’n parkeerplakje veur de deur is vrij. Machtig.” En ik sjees myn blauwe fordsje d’r in. Stap ik út de auto en wurd ik my dér deur ’n kreas wiif van over de veertig verrot skolden omdat, ik har plak in nam. Dat beweerde ze althans fanút een blauw bestelbuske.

Ik had echt niet sien dat zij aanstalten maakte om in dat vakje te parkeren. Ut leek krekt of ston’ ze dér te wachten totdat haar medepassagier weer út de Lidle kwam ofzu. Maar ik twiifelde ook gien moment en skold in dezelfde Db-sterkte terug: ,,Hou dy de bek. Dan riid ik ‘m d’r toch weer vurt?”

En ik stapte weer in de auto. Nou speulde ik met de gedachte om myn wagentsje ien vakje naar rechts te verskuven op ut invalidenparkeerplak. Ik hew dér ’n kaart veur. Maar ik brúk dat ding zelden omdat, ik vien dat d’r wel anderen binne die dat plak dan veul harder noadich hewwe as ik. Allinich as ik anders ’n hiel ein lope mut om ergens te kommen, ofzu. Maar goed, ik had har blik wel ’s sien willen.

Úteindelijk staan ik heulemaal achteran op ’t parkeerterrein. Ik kwam ’n kerel teugen die dat viswiif even tot bedaren bracht had. ,,Ze was ongesteld.”,zei d’r. ,,Kin ze niks an doen.”, was myn reactie. En we lachten wat.

Stiekum von’ ik ’t wel lekker: Even ordinair raze over de diik. Mut ik eerlyk toegeve…Maar ik sil ’t niet weer doen. Sorry…

Harmen Poortman