Dou de skoanheidssalon, ik de massage!

Skelter Rik(Column) DOKKUM – Jah! Wat denkst? Das allemaal bést. Ik hoor ’t meer trouwens. Die situaasjes wér je je as man dan mar weer út lulle mutte. Dan hew je je veurnommen om op eigen houtsje wat te ondernimmen of op te lossen en dan krijst dér gien metwerking in fan dyn lieve. Noh, dan bist ferkocht.

Ik noem mar wat: Ik bin al even dwaande met die oud skelter fan Rik om ‘m op te knappen. Even de bandskuurmachine d’r overheen, Hier en dér wat byflexe, dremeltsje op de boormachine veur ’t fijne werk, ook even wat byplamure en dan mooi in de Hammerite. En al doende docht ik even an oanze auto. Die moest eilyks ’n beurtsje hewwe. ’s avonds leit de skat plat veur The Voice en dus totaal niet lústerend naar wat ik ankondigde: ,, Ja skat, regel dat maar. Dou gaast dérover, dat weest ook wel. Ik hew gien ferstand fan skroefkes en boutsjes.”

Voelst ‘m ankommen? Nog ien: ,,Lieve, ik denk dat die laptop mar ’s even oprúmd wurde mut en dat d’r enkele saken van dat ding blokkeerd wurde mut veur Rik.” Disse zin spreek ik op dinsdag út. Op dat stuit skiet ie gien wortel. Mar as op woensdag de lady met deselfde gedachte wakker wurdt, must ’s sien hoe gauw dat ’t dan kin. Ik mag ’t dan wel op touw sette, natuurlyk. Dat dan weer wel. Mar de lady hewt altiid meer overtuigingskracht, liekt ’t wel.

Nog ’n gefal van ‘e week. Komt ze by my in de mancave. Eilykst verboaden terrein veur har mar, ik kneep ’n oogje toe. Was ook maar veur vijf minuten: ,,Hampie, ik wil graag naar de skoanheidssalon. Wurdt ook wel weer ’s tiid, of niet?” Jaaaah, wat denkst hoe ik met die vraag in de maag zat? Niet omdat dat dan weer geld kost want, dat hewwe we as water, astou Dokkum loave magst. Maar, as ik nou zég dat dat wel weer ’s tiid wurdt?” Dan bin ik nog niet jarig. Of as ik zég dat dat nog niet noadig is? Ook niet goed want, dat klinkt as dat ze niet mag. Jaah mooi! Dér zit je dan. In je eigen Mancave nota bene… Ze is gaan. Ik kon ’t toch niet kere. En dat wuu ik ook niet.

Maar nou wuu ik fan de week naar de sportmasseur. ,,Ooh, maar dat kin ik ook wel, kreunt ze. Krijst ook nog ’n bonusbehandeling. Die krijst by die sportmasseur niet. En ’t is ook allemaal su duur dér, vienst ook niet?”

Ik sil dat veurtaan ook maar veurstelle: ,,Gaan maar even naast die skelter staan. Ik hew de bandskuurmachine nou toch paraat. Hier en dér flex ik d’r wat ôf, dremeltsje even op ‘e boor, even by-plamure en dan de Hammerite d’r overheen.

,,Ik die massage lieve skat! En dou de skoanheidsalon. Elk wat wils.

Fyne nacht,

Harmen