Avondje Radlers. Alle waarden mutte naar beneden.

Radlers Smûke hoeke Kip in de mand Bonkjes(Column) DOKKUM – Noh, ik bin d’r wat van bekomm’n. Ut nieuws van de leverwaarden. Ik hew ut even bezinke laten en ik gaan d’r nou wat met doen. Met mate borrele en ook wat meer beweging. Dus fannemiddag even met de beide ladies de stad in weest. Best gesellig en ook mooi wat ménsen in ‘e stad. Leuke thema’s in ’t centrum van Dokkum. Veural richt op mannen, das altyd goed. Suas ’n Hamburger tent. Bin ik veurby lopen natuurluk. Alles veur myn figuur nou hè?

Nee, best even ’n leuk wandeld. Even naar de Dockumer Sluys. Leuke koopjes by de Marktkraam en toen nog even naar de Action. Dat dan weer wel met de auto. Dér was nog maar ien parkeerplakje vrij. En dan silstou ’t krekt sien: Naast dat ontigelyk groate lieder, van ’n straat veerderop wér ik al geheel niks meer met te maken hewwe wil. Ze prutst haar dochter krekt op de achterbank van de auto as wy útstappe. Als blikken konden doden, echt waar. Ik ontwyk dat soart blikken altyd drekt. Van sulksoart ordinaire gasten kinst verwachte dat dat útdraait op ’n scéne. En dér hew ik nou totaal gien zin aan. Maar lekker, su even.

Nog even ’n warme chocolademelk met appelgebak had by The Place 2 be. Wel beide met slagroom want, myn súker was niet te hoog. En wat hewst dér ’n mooi útzicht op ’t winkelend publiek in de Hoogstraat en de Waagstraat. Ménsen in alle soarten en maten. knappe, minder knappe, mooie, minder mooie. Ook lillikerts en ook ménsen met hele kleine en hele grote konten. Wat prachtig om te sien allemaal. Maar de leukste zat tegenover my an ’t tafeltsje.

’s Avonds noadig ik Henk Aartsma nog even út in de Clinter. Ik bereid hem veur op ’n alcoholarme avond. ,,Ik hew d’r wat van metkregen.” reageerde hy op messenger. ,,Maar dat is wel ’n goeie zaak.”, was hy met my iens. ,,Myn waarden mutte ook maar gauw naar beneden.” En hy lurkte an syn eerste Radler van de avond. We hadden nog wat zakelyke brokstukken te vermorzelen en we kwamen tot de conclusie dat dat beter ging as andere avonden. Maar we hadden wel wat ’n holte in de maag. ,,Dan de cholesterol maar wat omhoog, Harmen.” ,brulde Henk. ,,Die frituur an.” En ’t kwijl liep oans beide de bek út.

Half ien hewwe we de sitting opheven en binne we even naar de dokterswacht reden. In de auto want, dat kon nou wel. We wuuden wel even wete of de waarden nou ook weer naar beneden gaan waren. Dérna hew ik Henk thús afzet. Ik denk dat ie nou syn vrouw nog even kliert. Die beste man hewt energy by de vleet nou.

Goede nacht,

 

Harmen Poortman