Wesp in uitvoering

DOKKUM – De tiid van de wespen. Jaa zekerssss. Ik hou ’t even kort hoar want, ik mut nog even in de tûn. Maar jim kinne dat ook wel: Dat je even lekker ete wille an de tûntafel tussen de middag. Even twee kroketsjes met broad en wat mosterd… Heurlyk, of niet dan? En dan iewig en altiid su’n dikke wesp om dyn panne te bromm’n. Ergelyk hè?

Dan denkst by dyself: ,,Wat binne de gefolgen as ik ‘m ’n hengst verkoop?” En dan wel sudanig dat ‘r ook drekst doad is. Dou binst met die tweude kroket bezig en deur ’t ôfwegen van dyn winkânsen, vergeest eilykst alles wat dyn lover an de andere kant van de tafel teugen dy seit het. Dat besefstou en dérom concludeerstou: ,,Ut is genoeg!” En su vanût ’t niks kletstou met dyn hân op de tafel. De kopkes en pannen stuitere op en del. Dyn skat skrikt d’r wezeloas en skreeuwd moord en brand: ,, Niet doen, groate gek! Dat beest pakt dy terug, hoar.”

Maar dou wistest wastou dedest. Hy leit dér moai naast dyn pantsje te worstelen met sichself. En dou twiifelst gien moment: Nog ien keer hufstou op dat arme beestje om of was ’t ’n groat bûtenaards monster. ,,Doad!”, roepstou d’r achteran. ,,Su, dér binne we vanôf.”

Mar dou hewst de rest van dyn lunch nog niet had of dér zweeft nummer twee…

Fyne middag,

 

Harmen Poortman