Disciplinaire hûshâlding ,,My heart will go on.” Jaah jaah….

DOKKUM – Noh… ,,Ut heerst.”, roepe ze overal. Dat is hier ook te vernimm’n in ‘e hûs. Ik hew vorige week ien dag bûtenspel staan. De heule hûshâlding ût balance. Vurt en dalykst hangt de heule Titanic skeef. Ik vroeg de lady of ze dan veur ien keer even de seun naar skoal bringe wuu. Dat gebeurde mar, ’s avonds kreeg ik al de fraag: ,,Bringstou him morgen weer heen? Binst al weer wat opknapt hoor ik wel.”

Mar nou andersom: ,, Ut is hier seuven uur in de woensdagavond en ik zit in de allemachtigst luie stoel. Kliekjedag en we hewwe allemaal te eten had. De lady hewt haar priekje op béd had, macaroni… met de curryfles d’r by. Rik hewt al ’n douche had en de vuilnispûde is al in de container sodemieterd. Ik realiseer my nou dat de groene nog even by de dyk set wurde mut maar, dat sil ik ook doen. Vanmiddag met de seun nog ’n proefles judo genoaten by Dirk en Cindy van Sportstudiodokkum en Jelly hewt him nog even testen op de grove motoriek. Niks mis met ‘m.

Vaatwasser zet ik morgen an en veerder is ’t aanrecht skoan. Nou sil ik even myn gebit reinige met de noadige attributen. Dus de raggers en mondwater ût de kast en allereerst de braun d’r overheen. En su as ik nou de kop met ombogen burstelharen over myn ivoor heen haal,  bedenk ik my nou krekt dat ik in disse ‘Titanic’ nou eindelykst ’n keer de káns hew self ’s myn soan op te voeden. Ik hew dér in die sportskoal fannemiddag ook ien sègen hoart: ,, As ik nog ’n derde kien hewwe wil dan gaat myn man by my weg.” Dat ség je niet gauw maar, ik kin my dat levendig veurstelle.

Ik was ien dag syk en de Titanic lag skeef. Myn lady is syk en zwanger en de Titanic leit recht. Op wie steunt ut heule gezin dan eilykst? Wie is dan de dragende pilaar? Wie is de kaptein op dit skip? Multitasker?? Wat? Ooh! As de frou in ut algemeen graag wil dat wy wat in de hûshâlding doen dan mut je de boel wel loslate. En dan hewwe wy jim ook liever niet om de toanen. Dan hewwe wy ook liever dat jim op béd léggen blieve. En dan bringe we jim wel wat… su nu en dan… sudat jim ook boven blieve.

Twintig minuten hewt dit stukje my kost. Ik gaan even filmke kieken met Rik. En acht uur leit ook hy.

Ik ség: ,, My heart will go on.”… Fyne avond.

Harmen Poortman