Vrouwen en het verhaal van de chinees

DOKKUM – Kinne jim dat? Dat gevoel van: ,, Straks as we in Dokkum binne dan hale we even wat chinees. Bij Kota Radja aan de streek of in Feanwâlden of Bûtenpost.” Ja su hewwe allemaal oans favoriet maar ien ding is wis. Wij mann’n mutte ut hale. Allinich, de folgende situatie is by oans allen herkenbaar. Dus astou lekker aan ut cruisen binst en dou presenteerdst ut plan dan…

Is ut antwoord van de lady: ,,Blieuw do dan mar even sitt’n, ik bestel gauw even een Bami en en Nasispeciaal. Wolsto d’r ek nog wôt by hawwe?” Lieve, as we nou ’n weekmenu doen van € 13,95 dan binne we in ien keer klaar. ,,Nee leave dat is fjirsten te djoer. Een Babi Pangang d’r by?” Nou doen dan maar.

Dér sitst, in ‘e auto op ’t parkeerterrein. Dien seun, dochter of allebei… of nog ’n stuk of wat, make zich al druk om ’t feit of mem de kroepoek nou niet of wel vergeet. Ut duurt lang maar na die kneiterhit van Van Halen die krekt niet helemaal ûtdraait wurdt, komt de skat an. ,,Pfff allemachtig, ek gjin priizen mear wol? € 23,65! En wat dogge al die minsken hjir? Kinne ze thûs niks klear meitsje? Stakkers!” Gauw nei hûs pop, krijst een lekker gleske bier en ik ’n wyntsje d’r by.

Dou skuufst aan tafel en dou vraagst met de wetenskap van ’t antwoord al: ,, Wérom hewwe we gien Foejong Hai? Wér is myn sambal en wér binne de miniloempia’s? En… nog belangryker: Ik mis de Tjaptjoy!

,,Hè mân, seur net sa. Iet no even lekker troch. De bern smulle d’r ek lekker fan.,, Kin my niks skele, Ik vien d’r niet veul aan. ,,Nou, dan hellest foartoan sels mar! Maar, san wykmenu is folle djoerder en dér sitte dingen yn die de bern net lusse.” Jonge, wat vienst dou van miniloempia’s? Heerlyk!, aldus dien seun. En ik hou ook van ei.  En wat seit myn kleine meid? Hewt heit ooit de verkeerde Chinezen met nomm’n naar hûs? Nee Heit, ik vien ook dat Tjaptjoy d’r bij hoort. En ik hou van mannen met pit dus ook van chinezen met peper in de reet.”

Weekmenu, €13,95 en van een hoop geseur af.

Harmen Poortman