Reactie op artikel ANBO, Dorre Tak!

DOKKUM – “Het gaat mis met de ouderenzorg”, kopt de krant die u hierboven op een foto ziet (met dank aan Willy voor de foto). Het is een gevolg van de decentralisatie van de zorg en thuiszorg. Deze wordt onder de verantwoordelijkheid gedrukt van de gemeenten en daardoor zijn gewone burgers ineens gewenst dan wel ongewenst mantelzorger. Het lijkt wel een plicht van de inwoners van Nederland.

Ik noem het een plicht omdat ik zelf aan dergelijke mantelzorg doe. Vind ik niet erg en zelfs maakt het me gelukkig MAAR… Wanneer ik een vriend met een spierziekte ophaal uit de thuissituatie om een leuke middag te hebben en ik moet eerst constateren dat de wc in geen weken is schoongemaakt, de vloer van de woonkamer al maanden plakt van de substanties die die arme jongen helaas morst door zijn kwaal en dat de aangewezen thuiszorgmedewerker nog steeds geen mandaat heeft ontvangen van de gemeente om hier te gaan werken, dan schrik ik wel. Moet ik dat dan gaan doen? Als vriend van deze persoon? Die alleen maar wat leuks wil ondernemen met een rolstoelafhankelijke jongeman en daarmee er al voor zorgt dat de kapotte bril bij de opticïen komt en het kapotte horloge bij de juwelier. Ik wil mij niet bemoeien met zijn privéleven en laat hem het liefst in zijn waarde dus, ik kijk al niet eens op zijn slaapkamer en in de douche, begrijpt u?

Ook ken ik een persoon die in een eerstegraads relatielijn in mijn leven voorkomt. Vandaar dat ik haar anoniem houd en maar de naam ‘Dorre Tak’geef. Deze vrouw wil niet geholpen worden en wordt daardoor een probleem voor zichzelf en de omgeving. Zo erg zelfs dat relaties binnen haar familie er door onder druk komen te staan. Het ernstige van het verhaal is dat je in dit Hollandsche Paradijs geen hulp hoeft te accepteren en dat je dus gerust heel veel overlast kunt gaan veroorzaken ten opzichte van mensen die er helemaal niet op zitten te wachten. Deze Dorre tak mag zich dus geheel onthouden van alle hulp die haar wordt aangereikt zodat familie geen zorgen heeft over haar en dus gewoon kan werken en leven binnen hun eigen gezin. Dit is hulp waar de ANBO over schrijft dat die moeilijk of niet geregeld wordt voor deze ouderen. En wij in Nederland staan toe dat deze dorre tak het mag weigeren? Zodat de huishoudens van kinderen en naasten erdoor ernstig verstoord worden en onder druk komen te staan? Dat staan wij hier toe? Dat vind ik schandalig. Hulp weigeren moet verboden worden. Ook voor deze dorre tak.

Een ander geval in mijn naaste omgeving is dat van een vrouw op 84-jarige leeftijd die vanuit België thuis wordt gebracht door haar schoonzoon naar het hoge noorden van Nederland. Vervolgens belt zij een vriendin om even bij haar te komen helpen in de huishouding. Gewoon even want, ze heeft zo’n pijn in de lies en dijbeen en kan daardoor bijna niks zelf doen. Deze vriendin werkt in de thuiszorg en heeft het vermoeden dat de heup stuk is. ,,We gaan morgen even naar de dokter”, is haar antwoord. Deze mantelzorger haar echtgenoot heeft een bedrijf aan huis waar zij de boekhouding en pr-werkzaamheden voor doet. Deze Mantelzorger met een ontzettend groot hart is tevens ook beppe van een kleine meid en past daar dus drie keer in de week op. Deze mantelzorger die van haar levensmissie haar werk heeft gemaakt heeft vele klanten van de thuiszorg die graag ook de nodige verzorging willen hebben. Deze lieve vrouw met ook haar eigen soris wandelt graag met de honden om de nodige ontspanning ter compensatie te beleven.

Die zo behulpzame en verantwoordelijkheid voelende dochter in België heeft ze de volgende dag verslag gedaan van het middagje ziekenhuis voor foto’s, scans en bloedproeven van deze hoogbejaarde vrouw. De prothese die al eerder geplaatst was zat los en ze mag nu helemaal niks meer doen. De dochter adviseerde haar en haar moeder er samen maar het beste van te maken. Das lekker!!! Zoek het maar uit daaro!!!

Ziet u wat hier gebeurd? Een dorre tak die aan haar lot wordt overgelaten en dus maar een beroep moet doen op een gewone burger uit haar omgeving om de nodige zorg te krijgen! En een dorre tak die gewoon hulp weigert, liever wegrot en alleen maar wil zeuren over dat ze het zo zwaar heeft en in de steek gelaten wordt terwijl de kinderen zorg voor haar kunnen regelen. Het is er!

En mijn vriend die ik zie als een jonge twijg van net veertig jaar die echt in de steek gelaten wordt door het systeem terwijl hij als voormalig ondernemer een dikke premie betaald heeft voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen.

Ik denk dat het uitkomt op het Elfde Gebod-verhaal: Red u zelf…

 

Harmen Poortman