‘N gewoane sundag, Wat storm om ut hûs… en yn ‘e hûs

DOKKUM – Gustern betiid op béd gaan sudat ik nog wat aan de sundag hewwe suu. Nou, fannemorgen was ut ûtslapen al gauw van kant. Seunlief tussen oans in en de televisie aan ’t voetenend op Telekids. Ik vond dat vroeger yn oanze tiid nog wat, met Irene Moors in haar jonge jaren maar, nou? Die Keet is zelf immers nog ’n kien?

Dus maar van béd om half negen. Vier eikes in kokend water en twee mutte d’r na 7 minuten ût en twee na dik tien minuten. Voor wie binne de eerste twee? Veur my. Die harden binnne veur Rik. Die mag d’r graag met speule. En myn lieve skat houdt d’r niet su van.

Om tien uur mut de kleine man yniens vervuh. Dus ik ség: ,,Roep dyn moeke maar ik gaan even douchen en dan gaan ik naar myn second love.” Die woant an de ander kant van de stad en ik krij dér altiid een bakje koffie en twee neuten. Ut is een skat van een vrouw. As je gien thûs meer hewwe kinne je dér terecht.

Ik kom weer thûs om half ien en de soep hew ik niet make kinn’n want ut gehak was nog niet ontdooid. ,,Gaan we ook wat leuks doen?”, aldus de lieve jonguh. ,,Jawis”, ség ik: ,,Ook al is ut code oranje, we gaan naar de Bombi en we etuh dér ook.” Vier uur weer op hûs aan en onderweg bij de plaatselijk Jumbo ’n bak vanille iis, ’n bus slagroom en een fles rooie wyn met nomm’n. By thûskomst hew ik asnog de soep inmekaar flanst en zit ik nou dit allemaal te verwerken sudat jim d’r van met geniet kinne. Ondertussen hew ik muziek van Timberlake in syn jonge jeugd d’r veur en is moeke aan ’t was ophangen op de vliering. En dér vandaan dondert myn kleine man een houten vogelhûske naar beneden. Dat arriveerde hier een kwartier geleden yn de hal. Kaduuk…

Of ik dat even terstond make wil, aldus ’t boekemântsje. En anders maar even vurt ’n nieuwe kopuh want, de winkels binne toch open op sundag?

I love you all,

Harmen Poortman