Begrip, hoe is ’t mogelijk

DOKKUM – Werkelijk waar, ut dringt bij enkele lezers van mien semi-confronterende stukjes een bitsje deur. Su nu en dan mut ik een VVD-stemmer nog es de bek snoere op é straat maar we gaan ut begriepen met sien allen: ,,Je kin wel iederien late participeren as een pony maar, niet iederien kin lieke veul werk an as een peerd dat nog gien blessures had hewt.”

Ik bin de afgelopen weken es even bij een hele goeie rakker langs weest die mij d’r op wees dat mien stukjes wel eens wat hard over kwamen maar… hij vond de onderste regel altyd herkenbaar van mij: een dûdelyke knipoog. Dat is ook hoe ik disse stukjes bedoel te skrieven beste ménsen. Maar de nadenker zit al in ut begin en die steek ik niet onder een stoel of bank. Trouwens, die béste rakker begint een officieel timmerbedrief nadat ‘r een skoft thûs sitten hewt. Proficiat!!

PVDA hewt gien enkeling meer in de Provinciale Staten van Fryslân. Veur een gewone arbeider niet ut meest gunstig. Ik hew disse partij lang an hongen maar met de laaste gemeenteraadsverkiezingen hew ik ze ook wegstemd, Jim wete dat ik afkeurd bin maar, ik gaan toch van de week met een MKB-man om tafel. Ik mut wel…ut is crisis. Kiek we kinne lulle wat we wille maar su’n kerel kin de regels en mogelijkheden om te sien naar een passend juridisch en een sociaal\maatskappelijk verhaal om te participeren… zonder overbelasting en toch een rûmere financiële situatie veur mij en mien hûshâlding. We hewwe ze wel nodig MAAR, zij oans ook!!

Ondertussen kreeg ik vandaag drie keer van VVD-ers om de oren dat ik teveul vrije tiid had, dat iederien wel aan’t werk kin ongeacht “sickness/healt-situation and conditioning” en ik las gustern dat men echt langer thûs wone mut, hoe oud je ook binne. Ik hew al op mien twaalfde mien heup stuk had en dér bijna twintig jaar met rondhuppeld en op mien dertigste een keunstheup kregen en nim van mij nou mar an: Volledig werke met su’n ding wil niet! Participere is mooi genoeg. Maar dér komme de VVD-mannen zelf ook wel achter… As ze op hun negenenseuventigste de saak overdoen aan de seun of dochter en op ut afskeidsfeest van ut podium dondere en de heup ût de kom hewwe. Trouwens die seun of dochter hewt dan allang sien\haar tweude keunst hartklep want die hewt deur de stress van ut anwennen van ut directeurskap al een paar ritmestoornissen had.

Wees lief veur mekaar,

Harmen Poortman