Wat een avond, wat een artiest, …Wat een sound!

SAM_6210SAM_6214SAM_6215SAM_6209

SAM_6213

SAM_6220

 

 

 

DOKKUM – Dit mut mij even van ’t hart, jonges en meiskes. ik mut ’t even kwiet… Wat een avond. Gustern belde een hele goeie kameraad van mij en die vroeg at ‘r even komme kon bij mij in de Klinter. Hij wuu d’r even ût. Tuurlijk, zei ik, ik had een klant niet waar?  Kom mar om een uur of half neugen. Tien over neugen was ‘r d’r nog niet, ik werd wel wat ongerust. Was niet noadich, syn frou wuu ‘m niet gaan late. Details sil ik jim bespare maar, as ik him was bleef ik helemaal thús.

Nou ja, dèr was ie dan eindelijk en echt jonges, wat een niveau, wat een avond: Twaalf uur su ’t deen wese maar, ’t liep wat ût. Youtube d’r bij. We kregen ’t gelûd eerst niet veurmekaar maar, mien maat het een technische achtergrond dus een klap op ’t mengpaneel en gaan met die banaan. ‘ T kon niet op. Wij waren ’t ook aardig eens over de muziek die we hore en sien wuuden. En op een gegeven moment noemt ie Eddie Boonstra. Die beste man woont gewoan hier in de Noardlike Fryske Wâlden. Sulks verwacht je niet van dat folkje hier ût de omgeving van Dokkum. En dan gewoan opnommen in de achtertûn. Dat is dus oans moaie Fryslân, hè.. GEWELDIG!!!

Jim wete vast nog wel dat gelûd van de jaren tachtig. Dat gelûd van die jankende gitaren. Wèrom was The first time van Robin Beck sun groate hit? Was dat nou echt om dat frommis? Of ging ’t om de sound van de snaren?

Check dit maar even:  Eddie Boonstra met Waiting for the spring. en dit: Eddie Boonstra met The spirit of Rock

En dan roepe wij nog een keer: ,,Wat een avond, wat een artiest …. Wat een sound!!

Harmen en syn maat.

Geef een reactie